«می بینم که کارهای زمانه میل به ادبار دارد و چنانستی که خیرات مردمان را وداع کرده است و افعال ستوده و احوال پسندیده مدروس گشته٬ و راه راست بسته و طریق ظلالت گشاده٬ و عدل ناپیدا و جور ظاهر و علم متروک و جهل مطلوب٬ و لؤم و دنائت مستولی و کرم و مروت متواری٬ و دوستیها ضعیف و عداوتها قوی٬ و نیکمردان رنجور و مستذل٬ و شریران فارغ و محترم٬ و مکر و خدیعت بیدار٬ و وفا و حریت در خواب٬ و دروغ مؤثر و مثمر٬ و راستی مهجور و مردود٬ و حق منهزم٬ و باطل مظفر٬ و متابعت هوی سنتی متبوع و ضایع گردانیدن احکام خرد طریقتی مشروع٬ و مظلوم محق ذلیل٬ و ظالم مبطل عزیز٬ و حرص غالب و قناعت مغلوب٬ و عالَم غدار بدین معانی شادمان٬ و به حصول این ابواب تازه روی و خندان»

(برزویه طبیب)

برای دوستی که این روزها از کج فهمی و کم اندیشی برخی فارغان محترم در رنج است