گاهي مي شود كه در ميان گفتارمان تقسيماتي را بكار مي بريم جهت تبين و تشريح ادعايي يا نظر و نظريه اي.  مثلا مي گوييم انسانها دو گونه اند٬ فلان و بهمان (نمونه خوبش تقسيم جوانان به گردو و توت و نارگيل توسط آقاي قرائتي كه اينجا هم درباره اش بحث شده).  چند روز پيش با دوستي در اهميت تقسيم و نقش آن در فهم و ادراك هر آنچه قابل فهم است بحث مي كردم.  صحبت از تقسيم مبتني بر تباين كه آمد هر چه خواستم مثالي بياورم كه علاوه بر آشكار كردن قاعده فوق به مضحك بودن تقسيم عاري از اين اصل هم اشاره اي داشته باشد٬ چيزي به خاطرم نيامد.  عكس فوق ولي كه توسط ديگر دوستي به همراه عكس هاي جالب ديگري برايم ايميل شده بود در اين باره بسيار ياري رسان است.