طرز سایت تازه ای است که به همت چند تن از شاگردان استاد بیانی و زیر نظر ایشان برای معرفی و تحقیق در زمینه موسیقی ایران و تمدن شرق راه اندازی شده است.  با بررسی ها و هماهنگی های انجام گرفته با چند تن از اساتید ایرانی و خارجی بنا است این سایت بگونه ای پیش برود تا نقش منبعی معتبر را در زمینه موسیقی ایرانی و تمدن شرق ارایه نماید. علاوه بر مقالات پژوهشی موسیقی هایی نیز برای دانلود روی سایت می آید که همه از آثار قدماست. آدرس سایت:

http://www.tarz.ir

دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد
                        افکند سر به زیر و حیا را بهانه کرد
آمد به بزم و دید من تیره روز را
                        ننشست و رفت و تنگی جا را بهانه کرد
رفتم به مسجد از پی نظاره ی رخش
                        بر رو گرفت دست و دعا را بهانه کرد
آغشته بود پنجه اش از خون عاشقان
                        بستن به دست خویش حنا را بهانه کرد
خوش می گذشت صبوحی ز کوی او
                        بر جا نشست و شستن پا را بهانه کرد
----------------------------------------------------------------

میهمان پریشب برنامه چکاوک (۱۲.۵ تا ۱.۵ بامداد هر شب از شبکه تهران) که نامش را ندانستم شعر بالا را می خواند از یکی از شاعران نا آشنای سبک هندی.  بحث بر سر سیر تغزل در شعر فارسی بود و مرا با اشتیاق تا آخر برنامه بیدار نگاه داشت.  از سنایی که سخن آمد آن غزل معرو فش هم یاد کرده شد که:

عاشق مشوید اگر توانید
                        تا در غم عاشقی نمانید
                        ...............
این است نصیحت سنایی
                        عاشق مشوید اگر توانید

۶.۴۴) امر رازوارانه٬ این نیست که جهان چگونه است٬ بل همانا اینکه: جهان هست.

۶.۵) پاسخی که نتوان به زبان آورد٬ به پرسشی مربوط می شود که آن را نیز نمی توان به لفظ آورد.  چیستان وجود ندارد.  اگر اساسا بتوان پرسشی را مطرح کرد٬ همچنین می توان آن پرسش را پاسخ گفت.

لودویگ ویتگنشتاین (رساله منطقی-فلسفی)